Frá mörgu að segja

24. mai 2010 - Av:Sakki

Það hefur staðið til lengi núna að skrifa eitthvað á þetta blogg. Síðan síðast hefur mjög margt gerst, og margt á eftir að gerast á næstunni. Fyrst verð ég auðvitað að segja frá því að við höfum eignast okkar annað barn.

Lúkas fæddist á fæðingadeild Ullevaal universitetssykehus í Osló þann 13. apríl 2010 rétt fyrir klukkan 22. Þeir sem geta fylgst með mér á Facebook eða skoða flickr síðuna mína hafa náttúrulega komist að þessu fyrir löngu. Á myndinni fyrir ofan sjáið þið strákana tvo, Lúka og stoltan stórabróður, Markús sem heldur á honum.

Ein algengasta spurningin sem ég fæ er hvort að Jóhannes eða Matteus sé næstur. Því er auðsvarað: Það væri gaman ef næsta barn verður stelpa. En, ef það verður strákur lofum við samt ekki að það verði líka guðspjallamaður. Ætli það verði ekki Bárður, Hálfdán eða Kormákur eða eitthvað í þá veru.

Sumir spyrja líka hvort að Markús sé nokkuð afbrygðissamur. Við ákváðum löngu áður en Lúkas fæddist að við yrðum að vera vel á varðbergi og fyrirbyggja sem mest að svo yrði. Markús fékk nýtt rúm þegar í febrúar, þannig að honum fyndist ekki að Lúkas væri að stela rimlarúminu hans. Þegar gesti ber að gerði höfum við oft beðið þá um að heilsa fyrst upp á Markús áður en þeir skoða nýja krílið. Að lokum reynum við að leyfa Markúsi að hjálpa svolítið til og ekki síst halda á litlabróður, klappa honum, finna snuð handa honum og svo framvegis. Hingað til hefur þetta heppnast mjög vel, en það er samt sumt sem Markús er harður á. Lúkas fær t.d. ekki að leika sér með dótið hans. Hann má helst ekki heldur vera of mikið inni á herbergi Markúsar, og það má alla vega ekki leggja hann í rúmið hans. Þetta er svona jafnvægisæfing, en ég tel að við höfum gott af henni.

Ég ákvað snemma í vor að mig langaði að vinna ákveðið verkefni, mér sjálfum til ángægju og yndisauka, sem er kallað Project 365. Það felst í því að taka eina ljósmynd á dag í eitt ár. Ég byrjaði á þessu sama dag og Lúkas fæddist og ætla mér að halda áfram þar til hann verður eins árs. Ég skelli myndunum því sem næst jafnóðum á flickr síðuna mína. Oft skrifa ég eitthvað smáræði með myndunum, þannig að þær verða líka nokkurskonar blogg.

Skólinn fer alveg að verða búinn hjá mér, og ætla mér að skila ritgerð fyrir 15. júní. Fjellahug hefur ekki getað lofað mér fullu starfi eftir námslok, þannig að ég hef verið að leita að starfi á öðrum miðum. Núna lítur út fyrir að ég fái starf hjá Norsku ríkiskirkjunni í bæ sem heitir Geilo. Við erum enn að skoða málið, og þetta er svolítill spotti að flytja. Ég veit ekki alveg hver niðurstaða okkar verður, en við verðum allavega að ákveða okkur mjög fjlótt. Staðan sem er í boði er hluti af skírnarfræðslu kirkjunnar. Ég mun þá taka þátt í skipulagningu barna og unglingastarfs, og vera virkur þáttakandi í því eins og hægt er.

Læt þetta duga í dag. Ég stefni að því að skrifa meira þegar ég veit hvað kemur út úr þessum atvinnumálum.

Tvöfaldur fögnuður

01. april 2010 - Av:Sakarias Ingolfsson

Í dag minnumst við þess þegar Jesús neytti síðustu kvöldmáltíðarinnar með lærisveinum sínum. Jafnframt fögum við þess sama sem Jesús og lærisveinar hans gerðu á þeim degi, nefnilega að Drottinn leysti þjóð sína úr ánauð í Egyptalandi.

Níu plágur höfðu þegar dunið á Egyptalandi, og á skírdag átti sú síðasta að koma. Drottinn bauð gyðingunum að hver fjölskylda skyldi slátra lambi. Vegna þess að ísraelsmenn áttu að vera viðbúnir að fara af stað þurfti allt að gerast í skyndi. Lambið var steikt yfir eldi með ull og innyflum. Síðan átti fjölskyldan að borða lambið, og leifa eingu til morguns. Með þessu voru borin fram ósýrð brauð og beiskar jurir. Blóðið var látið renna af lambinu eins og venjulega, en hluta af því smurt á dyrastafi hússins þar sem fjölskyldan bjó. Blóð lambsins var tákn um líf fyrir húsið, fjölskylduna og öll dýrin sem heyrðu til. Um nóttina gekk engill dauðans um allt Egyptaland og tók líf allra frumburða í landinu, nema þar sem blóð lambsins var á dyrastöfunu. Þegar engillinn sá blóðið gekk hann fram hjá húsinu. Af þessu kemur nafnið páskar (passover á ensku). Hebreska orðið pascha þýðir að ganga fram hjá.

Þegar Jóhannes skírari sá Jesú koma til áarinnar Jórdan sagði hann: "Sjá Guðs lamb, sem ber synd heimsins" (Jóh 1:29). Þegar þá skildi Jóhannes að Jesús átti að gegna sama hlutverki og páskalambið. Það var við þessa máltíð sem Jesús stofnaði brauðsbrotninguna. Hann gaf þeim brauð og vín og sagði að þetta væri hans líkami og blíð. Síðan var hann leiddur í dauðann eins og lamb til slátrunar. (Post 8:32)

Drottinn gerði ekki greinarmun milli gyðinganna eftir því hvort þeir væru verðugir að felsast frá tíundu plágunni. Hann spurði hvorki um illvirki né góðverk, né um nokkuð annað í þeirra fari. Það eina sem skipti nokkru máli var blóð lambsins. Á sama hátt spyr hann ekki okkur om góðverk eða illvirki. Það eina sem skiptir máli er að við erum merkt blóði Jesú Krists. Sá sem er verðugur að taka við líkama og blóði Krists er einungis sá sem er óverðugur, og þarfnast fyrirgefningarinnar.

Kerti í stað hitaveitu

09. januar 2010 - Av:Sakki

Það hefur verið kallt hér í Osló síðustu vikur og daga. Fyrir jól fór frostið rétt niður fyrir tíu stig. Nú eru um 18 stig hér fyrir utan. Því miður hitaveita varla til hérlendis, og miðstöðin í húsinu ekki mjög kröftug. Ofnarnir í íbúðinni verða varla meir en hálfvolgir. Þar að auki mættu dyr og gluggar vera þéttari. Til þess að ná hitanum upp eina eða tvær gráður höfum við brugðið á það ráð að kveikja á kertum. Það hjálpar meir en mig hefði grunað, og svo gefur það notarlega stemmingu. Nú helst hitastigið við uþb. 17-19 gráður.

Við erum auðvitað mjög þakklát fyrir að hafa það svona hlýtt. Margir hér í landi kynda hús sín með eldivið. Byrgðirnar af honum eru að klárast út um allt og eftir einungis nokkra daga verður ekkert eftir. Það tekur tíma að höggva nýjan við og þurrka hann þannig að það er of seint að byrja á því núna. Eina vonin fyrir þetta fólk er að hægt sé að flytja inn nægilegt magn á stuttum tíma. Þ.e. eða að kynda með rafmagni, en margir hafa ekki efni á því. Sérstaklega ekki ellilífeyrisþegar.

Leiðindaveira og smá fréttir af snáðanum

26. oktober 2009 - Av:Sakki

Það lítur út fyrir að ég hafi fengið í mig þessa leiðindaveiru þegar ég var á Íslandi, því um leið og ég kom heim veiktist ég, trúlega með svínaflensu. Nú er hún nú farin að hjaðna vel og sem betur fer hefur hvorki konan né krakkinn smitast. Þá má svo sem sjá þetta frá björtu hliðinni: ég hef fengið nokkra auka daga í frí. Á hinn bóginn er ég nú eiginlega orðinn leiður á að hanga einn heima.

Jájá, svona getur þetta nú verið, en mér datt í hug að nota tækifærið til að segja aðeins frá því hvernig gengur með Markús. Síðast þegar ég skrifaði um hann var hann enn ekki alveg farinn að ganga. Nú virðist það mjög langt síðan hann nennti nokkuð að skríða og þess í stað hleypur hann um öll gólf, og klifrar í öllu sem han ræður við. Hann getur jafnvel klifrað upp og sest í barnastólinn sinn, og svo klifrað út úr honum aftur. Enn sem komið er hefur hann ekki orðið lofthræddur, en ef hann heldur þessu áfram hlýtur hann bráðum að detta og meiða sig þannig að hann þori ekki meir.

Leikskólinn byrjaði fyrir nokkrum vikum síðan, og hann átti í byrjun nokkuð erfitt með að aðlagast honum. Hann vildi ekki borða neitt á staðnum og í fyrstu vildi hann heldur ekki sofa. Nú virðist þetta hinsvegar vera komið vel á skrið og Markúsi líður mjög vel með öllum hinum krökkunum. Sérstaklega líkar honum að vera úti á lóðinni og leika sér í sandinum. Rennibrautirnar eru líka mjög spennandi. Annars reynum við nú að halda honum heima þegar við getum, enda gott fyrir hann að vera eins mikið með fjölskyldunni eins og hægt er.

Orðin standa ennþá svolítið á sér, en nú finnst okkur við allavega heyra mamma og pabbi (og reyndar líka Sakki). Svo eru nokkur sem hann hefur kunnað lengur, eins og Takk, Hade (Bless), Nei og Já. Einhverra hluta egna er hann líka byrjaður að telja upp fyrstu stafina í stafrófinu. Hugsanlega hefur hann lært það í leikskólanum.

Markús er líka svolítill söngfugl og tekur lagið nokkuð reglulega. Yfirleitt er þetta eitthvað frumsamið og það er mjög sjaldan að við getum greint lög sem við þekkjum til. Það er bara borðsöngurinn okkar "O du som metter liten fugl" og lagið "Bæ, bæ hvite lam" sem við getum greint. Hið síðarnefnda hefur hann líklegast lært á leikskólanum, þótt svo að við stundum syngjum það heima líka.

Alltaf betra og betra að búa í Noregi

13. oktober 2009 - Av:Sakki

Sem Íslendingur búsettur í Noregi eru að sjálfsögðu einhverjar persónur og hlutir sem ég sakna. Það væri t.d. gaman að hafa fjölskylduna og nokkra gamla vini hérna. Fyrir utan fólk sem ég þekki er það næstum því bara einstakar matvörur sem ég sakna, og smám saman er alltaf að batna í því.

Matvörur sem ég er vanur frá íslandi og langar ennþá að hafa hjá mér í Noregi er nokkurn veginn takmarkað við eftirfarandi: Hangikjöt, laufabrauð, rúgbrauð, Egils malt, Skyr og nokkrar tegundir af salgæti: Trom, Þristur og etv. hjúplakkrís. Hið síðastnefnda hefur verið að rata í verslanir hér síðustu tvö-þrjú árin og nú er hægt að kaupa draum, rís og nokkrar aðrar tegundir. Ég hef komist að því að það er auðvelt að baka rúgbrauð, meira að segja þannig að Myllunni verður skömm af. Laufabrauð ætti ég nú líka að geta bakað án mikilla vandræða.

Þá er þrennt eftir: Hangikjöt, malt og skyr. Hér kemur það sem mig eiginlega langar að segja: Nú er loksins hægt að kaupa skyr í norskum matvöruverslunum. Enn sem komið er fæst einungis bragðbætt hrært skyr, en kannski lagast það nú smám saman. Enn ein góð ástæaðan til þess að koma heim frá útlegðinni á skerinu veðrasama.

Skyrið auglýst í neðanjarðarlestinni

Fjögur blöð

09. oktober 2009 - Av:Sakki

Ég veit ekki hvort að ég hef sagt frá mínu nýjasta áhugamáli, en það er nokkuð sem ég hef fengið í kaupbæti með vinnunni. Fyrir rúmu ári síðan tók ég þátt í ritsjórn jólablaðs skólans, og í framhaldi af því var mér gefin aðalábyrgð með blaðinu. Nú hef ég staðið að baki fjórum tölublöðum og ég verð að segja að þetta verður bara skemmtilegra og skemmtilegra.

Síðasta blað, og það fjórða sem ég hef unnið að , kom út fyrir um tveimur vikum síðan. Þetta blað var töluverður áfangi fyrir mig, og ég hef beðið nokkuð lengi eftir honum. Síðan ég tók við hef ég fengið stærra brot (Frá A5 í smækkað A4), fleri síður, betri myndir og nýtt útlit. Það gæti varla verið betra. En sérstaklega ljósmyndunin hefur verið atriði fyrir mig. Ég tel að blaðið geti ekki verið gott, sama hversu flott umbrotið er, ef myndirnar eru lélegar. Það vilja þær oft vera ef maður biður greinahöfundi að senda með nokkrar.

Ég og Svenni höfum tekið næstum því allar myndirnar í síðasta blaði sjálfir. Til þess höfum við notað Nikon D40 SLR vél, tvö til þrjú flöss, flassfjarstýringu, statív og eina regnhlíf. Svo höfum við notað allnokkurn tíma í bæði skipulagningu og eftirvinnu á myndunum.

Myndina með þessu innleggi tók ég uppi á þaki á stúdentaheimilinu síðdegis í dag. Ég hafði myndavélina á þrífæti og notaði 5s seinkun, sólarljósið og tvö flöss. Það tók stuttan tíma og þetta var eins og alltaf einstaklega gaman. Ef einvherjir fleir hafa sama áhugamál nota ég flickr til að sýna myndirnar mínar og leitast eftir viðbrögðum. Svenni er með svipaða síðu á sama stað.

http://www.flickr.com/photos/sakariasingolfsson

http://www.flickr.com/photos/szimsen

Kristniboðsþing NLM í Bergen

13. juli 2009 - Av:Sakki

Síðastliðinn miðvikudag til sunnudags var kristniboðsþing NLM, norska kristniboðssambandsins, haldið í Bergen. Ólíkt SÍK er þetta þing einungis haldið á þriggja ára fresti, og þess vegna er alltaf mikil eftirvænting. Ég ákvað að skrifa svolítið um þingið og okkar upplifun af því.

Allment mót

Kristniboðsþingið minnir svoítið á hið almenna mót SÍK sem var haldið árlega hér í forðum daga. Þetta er stórt mót með samkomum fyrir alla fjölskylduna, bæði á morgnana og síðdegis. Á kvöldin eru svo haldnar unglingasamkomur. Þingumræðurnar eru haldnar milli morgunsamkumunnar og síðdegissamkomunnar. Fjölmargt fólk var á staðnum, og margir höfðu komið langa leið til þes að taka þátt. Fólk keyrði alls staðar að, sumir alla leið frá Tromsö. Þar að auki voru þáttakendur frá kristniboðssvæðum NLM í nær öllum heimsálfunum og aðirir gestir, m.a. frá Íslandi.

Fyrir okkur var mótið líka stórkostlegt tækifæri til þess að skoða borgina Bergen. Ég skil vel að þeir sem flytja héðan til Oslóar fái heimþrá. Borgin er stórklostlega fögur, og sérstæð að mörgu leyti. Það var skemmtilegt fyrir okkur að skoða miðbæinn, gömlu bryggjuna, sjávardýrasafnið, fiskimarkaðinn og öll gömlu húsin.

Efst á baugi á mótinu

Yfirskrift mótsins var "til frihet" sem á íslensku mætti útleggja "til frelsis". Á samvernunum var talað um það að vera frjáls: Frjáls frá syndum sínum, frjáls til að fylgja Kristi, og frjáls til að segja frá honum. Fyrsti ræðumaður mótsins vitnaði um það að hann hefði lifað öllu lífinu eins og góður kristinn einstaklingur. Samt sem áður hafði hann ekki öðlast frelsi. Í raun hafði hann reynt að byggja sína eigin brú til himna, en þegar hann mætti Guði áttaði hann sig á því að hans eigin verk voru einskis virði. Þau gátu ekki frelsað hann. Frelsið felst í því að það er Drottinn sjálfur sem gefur það.

Mótinu lauk með því að nýjir kristniboðar voru vígðir til starfa. Einungis ein af þeim fjölskyldum sem fara út í ár sáu sér fært að koma á mótið, og því var það einungis hún sem var kölluð upp. Stjórn NLM og "Misjonssekritær" vígði fjölsyldkuna. Eftir það var þáttakendum mótsins boðið að koma upp á svið og mynda bænahring um fjölskylduna meðan beðið var fyrir henni. Ég held að á annað hundrað manns hafi komið upp á svið. Að lokum stóðu svo allilr upp og sungu saman "Þjóðsöng" NLM: "Ó Drottinn, ég vil aðeins eitt, að efla ríki þitt."

Efst á baugi á þinginu

Þrjú málefni voru efst á baugi á kristniboðsþinginu. Fyrst var það umræða um hvernig haga á starfinu á næstu þremur árum. Þ.e. starfinu sem þegar er í rekstri. Hvar eiga áherslurnar að liggja, og hvar á að draga úr? var stóra spurningin. Annað málefni var skipting starfsins í Noregi í nokkurs konar "sýslur". Núverandi skipting hefur þjónað sínu hlutuverki og er orðin of dýr í rekstri. Ný skipting þýðir að Noregi verður skipt í sjö starfssvæði í stað sextán. Þetta hefur í för með sér nokkurn niðurskurð og þar með mikinn sparnað. Þriðja málið, og það sem mest spenna var bundin við, var hvort að NLM ætti að stofna eigin söfnuð. Framvkæmdastjóri Ola Tulluan sem kynnti tillöguna, lagði áherslu á það að hér er ekki um að ræða að breyta kristniboðshreyfingunni í söfnuð, heldur að stofna afmarkaðan söfnuð innan hreyfingarinnar. Þessi söfnuður myndi þá gefa kost þá því að þeir sem ekki vilja standa innan þjóðkirkunnar geta í stað skráð sig í söfnuð NLM. Eftir miklar umræður var ákveðið að fresta málinu í þrjú ár.

Gestir frá Íslandi

Við hinnum allnokkra íslendinga á svæðinu. Hér voru bæði íslendingar sem búa í Noregi og eru þar af leiðandi meðlimir í NLM, og íslendingar sem komu frá Íslandi. Sérstakir gestir á vegum SÍK voru Gulli og Vallý. Mér fannst sérstaklega skemmtilegt að hitta allt þetta fólk sem ég hef kannski ekki séð í mörg ár.