Tvöfaldur fögnuður

01. april 2010 - Av: Sakarias Ingolfsson

Verk eftir Peter Paul Rubens: Studium Ostatniej Wieczerzy Leonarda

Níu plágur höfðu þegar dunið á Egyptalandi, og á skírdag átti sú síðasta að koma. Drottinn bauð gyðingunum að hver fjölskylda skyldi slátra lambi. Vegna þess að ísraelsmenn áttu að vera viðbúnir að fara af stað þurfti allt að gerast í skyndi. Lambið var steikt yfir eldi með ull og innyflum. Síðan átti fjölskyldan að borða lambið, og leifa eingu til morguns. Með þessu voru borin fram ósýrð brauð og beiskar jurir. Blóðið var látið renna af lambinu eins og venjulega, en hluta af því smurt á dyrastafi hússins þar sem fjölskyldan bjó. Blóð lambsins var tákn um líf fyrir húsið, fjölskylduna og öll dýrin sem heyrðu til. Um nóttina gekk engill dauðans um allt Egyptaland og tók líf allra frumburða í landinu, nema þar sem blóð lambsins var á dyrastöfunu. Þegar engillinn sá blóðið gekk hann fram hjá húsinu. Af þessu kemur nafnið páskar (passover á ensku). Hebreska orðið pascha þýðir að ganga fram hjá.

Þegar Jóhannes skírari sá Jesú koma til áarinnar Jórdan sagði hann: "Sjá Guðs lamb, sem ber synd heimsins" (Jóh 1:29). Þegar þá skildi Jóhannes að Jesús átti að gegna sama hlutverki og páskalambið. Það var við þessa máltíð sem Jesús stofnaði brauðsbrotninguna. Hann gaf þeim brauð og vín og sagði að þetta væri hans líkami og blíð. Síðan var hann leiddur í dauðann eins og lamb til slátrunar. (Post 8:32)

Drottinn gerði ekki greinarmun milli gyðinganna eftir því hvort þeir væru verðugir að felsast frá tíundu plágunni. Hann spurði hvorki um illvirki né góðverk, né um nokkuð annað í þeirra fari. Það eina sem skipti nokkru máli var blóð lambsins. Á sama hátt spyr hann ekki okkur om góðverk eða illvirki. Það eina sem skiptir máli er að við erum merkt blóði Jesú Krists. Sá sem er verðugur að taka við líkama og blóði Krists er einungis sá sem er óverðugur, og þarfnast fyrirgefningarinnar.